پناهگاهی امن برای زنان و کودکان.

این برای آن کودک آنقدر ترسناک شد که او اغلب حتی زمانی که در پناهگاه زندگی می‌کرد از خوابیدن خودداری می‌کرد. او همچنین در مورد اینکه چگونه در خانه‌اش احساس زندانی بودن می‌کرد صحبت کرد. در حالی که اگر به بیرون از پنجره نگاه می‌کرد، می‌توانست بچه‌های دیگر را در حال بازی و تفریح ببیند و از خود متعجب بود که چرا او نمی‌تواند یکی از آن کودکان باشد.